Beklediği kişi değildi.

Usul usul uzandığı kanepeden doğruldu.Yavaş adımlarla odasının giriş kapısına doğru ilerledi.Aklında binbir düşünce içinde, hali epey bitkin olan Adnan nereden gelip kendini bulduysa içine düştüğü o buhranı üzerinden atamıyordu hala.

Zamanlı zamansız geliveren hastalık nöbetleri içinde boğuşması bir yana, geçim sıkıntısı da ayrı bir dert olarak girmişti yaşamına.

Adnan istediği gibi yaşayamıyordu artık, büyük bir talihsizlik içinde çalan kapıya doğru yöneldi. İçinden Aysel olsa, diyordu ki değildi.

Çoktan terkedilmişliğe alışmalıydı, yapamıyordu...

Birden kapıyı açması karşısında ürkülen Bakkal Necati birikmiş borcu için yokladı Adnan'ı.

Adnan yolunda gitmeyen onca şey arasında eş dostla da eskisi gibi hem hal olamıyordu. Bazı ihtiyaçlarını bitişik apartmandaki arkadaşıyla ısmarlıyor, hesabı yazdırıyordu. Çok sonra ödeme yapacağını bilmesine rağmen ödeme sıkıntısı içinde olan Bakkal Necati Adnan'ın kapısına dayanmış yarı mahcup bir edayla:

-Kusura bakma Adnan, hesabını ödemeyecek değilsin ya, yalnız bilmelisin ki sıkıntıdayım...

-Ne demek! Bağışla ki şöyle bir içimlik çay tadında bile muhabbet kuramadık epey zamandır...Al bunlar kafidir sanırım , diyerek cebini eliyle kavrayıp çıkan tüm kağıtlıkları uzattı.

-Aman Adnan öyle hesap kitap bilmeden olur mu, üstünü vermeli ama yanımda da para yok.

-Önemli değil, alış verişim devam eder nasılsa...Ah!Unutmuşum, akşama da buyursan birkaç kadeh atsak ne iyi olurdu...Bir iki şişe kapıver bendesin bu akşam... diyerek uğurladı Bakkal Necati'yi...

Adnan epeydir yalnız vakit geçiriyordu evinde. Karısı Aysel, iki çocuğuyla hala annesinin evindeydi ve uzun süredir Adnan'ın yalnızlığına aldırış etmeden annesinin yanında kalıyordu. Üç yaşındaki Berfin ve beş yaşındaki Buğra zaman zaman babalarını görme isteği içinde

-Anne, baba ...

edalarıyla annelerinin dizleri dibinde oynaşıyor, evde anneanneleri ve dedeleriyle zamanı geçiriyorlardı.

Çok sonra Buğra hastalanmış, babasını görme isteği içinde annesine gitme isteğinde bulunuyordu.

Aysel, evliliğinde geçen yedi yıl boyunca başıboş ve sorumsuzluğunu annesinden arka bularak kapatmaya çalışsa da babasının dayatmaları karşısında evliliğini sürdürüyor, Adnan'ı kendince oyalıyordu.

Akşam için Adnan, ufaktan bir iki atarız,düşüncesiyle çağırdığı Bakkal Necati için hazırlığa koyuldu.

Radyosunun sesinden, yan daireden gelen sesleri duymuyor, kendince akşamın hazırlığı içinde vakit geçiriyordu. Nasılsa anlamadan geçirdiği vakit, akşamı bulmuştu çoktan.

Necati elinde bir file ile Adnan'ın kapısına vardıysa da yan dairede olan biteni anlatma sıkıntısı içinde Adnan'a diyecek söz bulamıyordu.




___________________________Devam Edecek_________________________


Bncem Bnc